Konuyu Kapatma Seçenekleri

Okuyana yanında Cumhuriyet Tarihi'nde eşine raslanmayan Millî Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel hakkında bir hikaye bedava!

Mesajı düzenleyen: Bob le Flambeur (25 Ağustos 2010 13:50)

Komplo mantığı

ATEŞLİ tartışmayı dün bir TV kanalında izliyorum. Biri her taşın altında cemaatin olduğunu anlatıyor... Öbürü her taşın altında derin devletin, Ergenekon’un bulunduğunu söylüyor.
Bir yığın olayı da örnek veriyorlar; bağlantısı kanıtlanmamış olayları...
Biri öbürüne itiraz ediyor; “nereden çıkarıyorsun bunu?”
Öbürü cevap veriyor:
- Besbelli kardeşim; kime yaradı bu?! Kime yaradıysa, arkasındaki güç odur!
Cemaatin her yere sızması cemaate yaramış, koca bir imparatorluk haline gelmişti. Öyleyse cemaat her yere sızmıştı!
Bu lafları ispat sanıyor.
Öbürü derin devletin PKK’yı yönettiğini söylüyor. İspatı?.. İspatı açık, “çatışma derin devlete yarıyor!”
O da bu lafları ispat sanıyor!
Ufak Kürt fraksiyonlarında, Kemal Burkay’da da vardır bu komplo kafası, mesela “Öcalan devletin ajanı” derler... Devletin işine yaramasa İmralı’da nasıl konuşurmuş böyle?!
Onlar da bu lafları ispat sanıyorlar! AİHM kararlarını, İnsan Hakları Sözleşmesi’ni, avukatlar hakkında açılan davaları falan bilmiyorlar. Hem bütün başbakanlar, bütün adalet bakanları derin devletin kuklaları olabilir mi?!

Kime yaramış... mış?

Bu “kime yaradı?” tekerlemesini dinlerken Başbakan’la Kılıçdaroğlu’nun atışmalarını hatırladım. Kılıçdaroğlu’na göre 27 Nisan Muhtırası iktidarın tezgâhıydı, Başbakan’la Büyükanıt Dolmabahçe görüşmesinde muhtıra için anlaşmışlardı!
Ne biliyorsun?
“Muhtıra AKP’ye yaradı mı? Oylarını artırmadı mı?!”
Öyle oldu ama bu asla anlaştıklarının kanıtı olamaz. Evvela, Başbakan’la Büyükanıt’ın görüşmesi, muhtıradan bir hafta sonraydı! Bundan başka, muhtıra ile Çankaya konusunda AK Parti’ye gözdağı verilmek istenmiş, öngöremedikleri şekilde halkın tepkisini çekerek sonuç olarak iktidarın oylarını artırmıştır.
Ve Başbakan’ın polemiği: “Baykal’a kurulan tuzak kime yaradı?”
Elbette Kılıçdaroğlu’na yaradı ama bu, tuzağı Kılıçdaroğlu’nun kurdurduğunun kanıtı olamaz.
O tuzağı kimlerin ne amaçla kurduğunu bilmiyoruz. Ama Kılıçdaroğlu’nun o aşamada liderliği aklından geçirmediği kesin. Neticede lider değişikliğiyle CHP güçlendi.

Beklenilmedik sonuçlar

Bilim felsefecisi Karl Popper, geleceği göremeyeceğimizi ve bu yüzden geleceği planlamanın mümkün olmadığını anlatır. Hayatta “niyet edilmemiş sonuçlar” (unintended consequences) çok daha fazladır, gelişmeler planlandığı gibi sonuçlanmaz. Komplo teorileri de totaliter siyasi projeler de, “niyet etmedikleri sonuçlar”la karşılaşmaya mahkûmdurlar. Onun için komplo teorileri de totaliter projeler de gerçeklikten uzaktır.
Böyle olduğu için, “sonuçlar”ın kime yaradığına bakarak, “sebepler”in kimler tarafından tezgâhlandığı hakkında hüküm veremeyiz. Çünkü fiziksel bilimlerin dışında, insani alanda sonuçlar, sebepler tarafından öngörüldüğü şekilde olmazlar; öyle olması istisnaidir.
Bizde son on yılda, özellikle ABD’nin Irak işgalinden beri komplo düşüncesi neredeyse bir tutku haline geldi. Bu yüzden mahkemelik bir olayı hukuki ölçülerle, sosyal ve siyasi bir meseleyi sosyoloji, siyaset bilimi gibi disiplinlerin metotlarıyla düşünmeden, hemen “ardındaki güç” hafiyeliğine kalkıyoruz.
Bu yüzden de olaylara ‘gizli güçler’in esrarengiz savaşları gibi bakıyoruz, “sorun analizi” ve “sorun çözme” mantığıyla bakmakta yetersiz kalıyoruz. Komplo tutkusu çok zararlı oluyor.

Taha AKYOL - Milliyet - 25.08.2010

Sabahattin ÖNKİBAR
sonkibar@gmail.com
[Sabahattin ÖNKİBAR]
Evet derseniz bu rezillikler olacak!

1) Tayyip Erdoğan’ın sultanlığı yani mutlak hakimiyeti kesinleşecek.
2) Alınan oyların yüzde 99’unun AKP’ye ait olduğu ilan edilecek.
3) Üniter yapı ve federasyon modeli yandaş güruh tarafından tartışmaya açılacak!
4) Kürtlere özerklik konusu gündeme getirilecek!.
5) Yeni bir Anayasa yapılmasının acil gerekliliği dillendirilecek.
6) Yeni Anayasa’ya Devletin kurucu unsurlarının Türklerle beraber Kürtler olduğu maddesinin konması da konuşulacak!
7) PKK ve Öcalan’a genel af temel gündem yapılacak.
8) Kerkük, ABD tarafından Barzani’ye peşkeş çekilecek ve AKP iktidarı buna hiç itiraz etmeyecek!
9) Yargı topyekün yandaş yapılacak!
10) Hükümet hakkında olumsuz laf eden, demokrasiye komplo kurma iddiasıyla Ergenekon misali metotlarla yani gizli tanıklarla içeri tıkılacak.
11) YARSAV ve benzeri muhalif örgütlenmelerin tamamı kapatılacak.
12) Danıştay hedef yapılacak ve bu kurumun tasfiyesi gündeme getirilecek!
13) Medyada yeni planlamalar
yapılacak.
14) Personeline maaş ödeyemeyen Karamehmet medyasını yandaş bir işadamı satın alacak...
15) Turgay Ciner’in medya grubuna da Cüneyt Zapsu ya da benzeri bir isim ortak edilecek.
16) Aydın Doğan’ın yine üzerine gidilip bıktırılacak ve medyadan tamamen çekilmesi sağlanmaya çalışılacak.
17) Aydın Doğan medyası Tayyip Bey’in ifadesi ile yine onu seven bir işadamı grubu tarafından satın alınacak ve topyekün yandaş olacak.
18) Tam bu süreçte Harp Okulları’na, İmam Hatip Okulu mezunlarının neden alınmadığı tartışmaya açılacak.
19) Bugüne kadar mürteci eğilimlileri ihraç eden TSK, bundan böyle darbeci eğilimde diye Atatürkçüleri ve anti Amerikancıları ihraç etmeye başlayacak!
20) Sermayede servet değişimleri hızlanacak.
21) TÜSİAD’ın yönetimi değişip yandaş bir kadro işbaşına gelecek.
22) Evet çıkması durumunda muhalefet bölünecek ve CHP’den iki ayrı yapı oluşacak.
23) CHP’den istifa edecek büyük bir grup DSP’de bütünleşecek!
24) MHP’de de Bahçeli açıktan hedef alınacak.
25) Tayyip Erdoğan muhalefetteki bu dağınıklık tablosundan yararlanarak seçimi erkene aldırtıp baskın yapacak.
26) İletişimden, iş dünyası ve sivil toplum örgütlerine kadar bütün kurumları ele geçirilen bir ortamda muhalefet partilerindeki kaosun da katkısı ile AKP üçüncü kez tek başına iktidar olacak.
27) İktidar olmanın hemen akabinde kamuoyunda pişirilip şekillendirilen yeni Anayasa yapılacak ve Türkiye yeni bir idari planlama adıyla bölgesel yönetime, yani federasyona geçecek.
28) Yeni Anayasa ve idari düzenlemelerle beraber başkanlık sistemine geçilecek.
29) Tayyip Erdoğan başkan olacak!
30) Bu şekilde Mustafa Kemal’in Cumhuriyeti, Tayyiban Cumhuriyetine dönüşecek!

ÖLÇÜ YOK...
Önce soy dedi, şimdi dedeler!
Demokrasiyi tramvay gibi gördüklerini ifade eden ve amaçlarım için gerekirse papaz elbisesini bile giyerim, diyen bir zihniyet için kural kaide yoktur ve olamaz. Bunlar amaçları uğruna her şeyi yaparlar ki zaten bunu kendileri söylüyor. İşte görüyorsunuz Başbakanlık sorumluluğunda olan biri yani Sayın Erdoğan birkaç oy uğruna önce soy şimdi de dedeler edebiyatını yapıyor. Amaçları Kemal Kılıçdaroğlu’nun Tuncelilik ve Alevi kimliğinin öne çıkarılmasıdır. Bu yapılan ayrımcılık hem insan haklarına, hem mukaddes dinimiz İslâm’a hem de Anayasamıza aykırı ama bu AKP güruhu ifade ettiğimiz gibi gayeleri için hiçbir değer ve ölçü tanımıyor. Dahası hiç sıkılmadan sarf ettiği soy ifadesini de bilahare siyasi soyu demek istedim diye çarpıtabiliyor... Sahi Başbakan dedeler demekle de yoksa Ergun Poyraz’ın menşei hakkında acayip şeyler yazdığı kendi dedesi Bakatalı Teyyup’u mu kastetti acaba?

MERAK ETTİM...
Bu askerleri de sürgün etsene!
Diyarbakır’da yapılan 30 Ağustos törenlerinde Mehmetçik dün, “Şehitler ölmez, vatan bölünmez” sloganları ile yürüdü haberini görünce aklıma Bakırköy Müftüsü Zakir Uzun geldi. Yeniçağ okurları hatırlayacaktır, Zakir Bey İstanbul’da kıldırdığı bir şehit cenaze namazı sonrasında duanın ardından yani finalde “Şehitler ölmez, vatan bölünmez” demiş ve bu ifadesi üzerine iktidarın emriyle apar topar Mersin’in Mut ilçesine sürülmüştü... Müftü’ye bu muameleyi layık gören AKP iktidarı merak ediyorum dün Diyarbakır’da aynı sloganla yürüyen Mehmetçikleri ya da komutanlarını nereye sürecek acaba?Bir başka merakım da; yaptıkları mebus pazarlığı karşılığı evet diyeceklerini açıklayan BBP polit bürosu, bu durumu nasıl yorumluyor?

SEFERBER...
Cindoruk ‘hayır’ için yollarda!
Önceki gün Hüsamettin Cindoruk’la katıldığımız Ulusal Kanal’daki program vesilesiyle beraberdik. Kastamonu, Kocaeli, Bursa ve Gaziantep’de hayır mitingi ve etkinlikleri yapan Cindoruk, bütün yönlendirme ve dezenformasyonlara rağmen ‘hayır’ların ‘evet’i geçeceği kanaatinde. Cindoruk partisinin zor ekonomik imkanlarına rağmen 1 milyon afiş bastırdığını ve hayır kampanyası için seferber olduğunu anlattı. Hüsamettin Bey Ramazan vesilesi ile binlerce kişinin katıldığı dev iftar yemekleri organize ettiklerini ve örgütünün de ev ev propaganda yaptığını söyledi. Hüsamettin Bey’in verdiği en ilginç bilgi ise DP seçmeni ve sevenlerinin yüzde 98’inin hayır diyeceği yani parti tabanı ile tavanın en uyumlu partinin kendileri olduğuydu.

Arslan BULUT
arslanbulut@yenicaggazetesi.com.tr
[Arslan BULUT]
Erdoğan’ın kara planı!

Tayyip Erdoğan, referandumdan evet çıkarsa daha geniş kapsamlı bir Anayasa değişikliği yapacaklarını birkaç defa açıkladı.
Aslında ne yapacakları daha önce yaptıklarından bellidir.
Prof. Ergun Özbudun ve ekibine hazırlattıkları taslak, Anayasa’nın başlangıç ilkelerini değiştiriyordu.
Mevcut Anayasanın dördüncü maddesi şöyledir:
“MADDE 4: Anayasanın birinci maddesindeki Devletin şeklinin Cumhuriyet olduğu hakkındaki hüküm ile ikinci maddesindeki Cumhuriyetin nitelikleri ve üçüncü maddesi hükümleri değiştirilemez ve değiştirilmesi teklif edilemez.”
Peki, ikinci maddedeki temel nitelikler nasıl tanımlanıyor?
“MADDE 2: Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk devletidir.”
Başlangıç ilkelerinde “Türk vatanı” denilir; “Hiçbir faaliyetin Türk millî menfaatlerinin, Türk varlığının, Devleti ve ülkesiyle bölünmezliği esasının, Türklüğün tarihî ve manevî değerlerinin, Atatürk milliyetçiliği, ilke ve inkılâpları ve medeniyetçiliğinin karşısında korunma göremeyeceği ve lâiklik ilkesinin gereği olarak kutsal din duygularının, Devlet işlerine ve politikaya kesinlikle karıştırılamayacağı” ifadesi kullanılır.
Peki AKP’nin Anayasa taslağında durum neydi?
Bir defa, başlangıçta belirtilen temel ilkeler ortadan kaldırılıyordu? Yeni, kısa ve kuru bir başlangıç metni yazılmıştı!
Halbuki, Türk anayasasının ruhunu ortadan kaldırmak, üstelik değiştirilmesi teklif dahi olunamayacak ilkeleri yok etmek, başlı başına bir Anayasa suçuydu.
Anayasa, “Başlangıçta ve ilk üç maddedeki temel ilkeler değiştirilemez” diyor, Özbudun ve arkadaşları, Tayyip Erdoğan’ın talimatı ile hazırladıkları taslakta başlangıcın tümünü ortadan kaldırdıkları gibi maddelerle de oynuyorlar; son hükümlerde de dördüncü maddedeki değiştirilemezlik ilkesine yer veriyorlardı.
* * *

AKP milletvekili Zafer Üskül, Anayasanın başlangıç kısmında ve maddelerinde Kemalizm ideolojisinin yansımaları olan “Atatürk milliyetçiliği” ve “Atatürk ilke ve inkılâpları” gibi kavramların kaldırılması gerektiğini söylüyordu.
Avrupa Parlamentosu Yeşiller üyesi Daniel Cohn Bendit, Avrupa Birliği’ne katılmanın Türkiye’de Kemalizmin sonu olabileceğini söylemiş ve bunun “Kemalist köktenciliğin havaya uçurulması” anlamına geldiğini belirtmişti.
Wolfgang Koydl da “Türkiye her şeyden önce, her toplumsal ve politik gelişimini engelleyen taşlaşmış Kemalizmi kırmalıdır” diye konuşmuş, Zafer Üskül gibi devletin temelleriyle kavgalı kişilere cesaret vermişti.
2003’ün Mart ayında, AB Genel Kurulu’na sunulan Türkiye raporunda Hollandalı muhafazakâr parlamenter Arie Oostlander, Bülent Arınç’ın sık sık gündeme getirdiği gibi laikliğin farklı tercüme edilmesini istemiş, ayrıca Kemalizm ideolojisinden arındırılmış yeni bir Anayasa yazılmasını talep etmişti.
* * *
Biz o zaman “Türk Milleti, Türkiye topraklarını kanıyla vatan yaptı, oylama veya demokrasi ile değil! Dolayısıyla bu tehlikeli oyuna bir an önce son verilmesi, herkes için iyi olur. Anayasayı, cumhuriyeti, Türk vatanını, Türk Devletini, Türk Milleti’nin hukukunu korumak her Türk’ün görevidir. TBMM korumazsa, hükümet korumazsa, TSK korumazsa, tek tek her vatandaşa koruma hakkı doğar!” demiş idik.
Yine aynı uyarıyı yapmak durumundayız.

Kürtlerin yalnızlığı Necmiye ALPAY / Radikal

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, “Açılım” politikasının bir yıkım politikası olduğunu söylüyor. Bundan kastı, açılımın yürütülmesindeki beceriksizlik değil; fikrin bütünü yıkıcıdır Bahçeli’ye göre; Kürtlerin yüzüne seksen küsur yıl önce kapatılmış olan kapı ebediyen kapalı tutulmalıdır.

Bahçeli ve daha pek çok kişi bu kapı hâlâ kapalıymış gibi konuşuyor. Oysa Kürtler bu kapıyı hep zorladılar, hiçbir zaman tam olarak kapattırmadılar, asimilasyona direndiler ve sonuçta MHP’yi bile “bin yıllık kardeşlik”ten söz etmek zorunda bıraktılar. Bugün MHP ve benzerleri için tam bir çıkmaz söz konusu: “Kürt kardeşlerimiz” söylemi bir yanda, kapalı kapı arzusu diğer yanda. AKP ve CHP hiç değilse kapıyı açmak istermiş gibi yapıyor. Aslında kapama yönünde ittiriyorlar, o başka.

Bu konuda şimdiye kadar en açık sözlü davranan kamu kişisi, emekli General Armağan Kuloğlu oldu: Özerklik, bağımsızlık, demokratik cumhuriyet gibi seçenekler konusunda açıkça şöyle dedi Kuloğlu: “Bunlar konuşulmamalı” (12.8.2010 Perşembe, NTV). Konuşulması, böyle fikirlere “alışılması” sonucunu verebilirmiş.

Bunun anlamı, ‘şimdiye kadar Kürtleri yok saydığımız gibi şimdi de Kürt sorununu ve çözüm zorunluluğunu yok sayalım’ değil midir? Medyadan bile silelim, gerekirse bu sorunu yazıp çizen ve tartışanları da tıpkı zihnimize kazınan o fotoğrafta gördüğümüz, uzayıp giden bir sıra halinde dizilmiş, elleri kelepçeli bin küsur Kürt kamu kişisi gibi sıralara dizelim, kollarına kamp numarasını dövmeyle...
Şey, ne diyorduk?
*
Vırt zırt Kürt sorunundan söz edenlerin adı “Kürtçü”ye çıkıyor. Gelgelelim, silahlısı ve silahsızıyla sürüp giden bütün bir varolma mücadelesini, onun sonucunda ölüp ölüp dirilenleri, bundan da öte, diliyle, kültürüyle bütün bir toplumsal-tarihsel varlığı görmezden gelerek, matris dışı tutarak nasıl yaşanır, nasıl düşünülür, nasıl bilim, eğitim ve siyaset yapılır, anlamak zor. Belki çok da zor değil.
*
Kürt varlığı bir türlü kayda (örgün ve yaygın eğitim in tümüne, kültüre, yasalara) geçirilm iyor. Türkçe kültürde Kürtlük, “Kürtler ne istiyor” sorusuna indirgenmiş durumda. Bunun adı yalnızlaştırma, yani tecrit politikasıdır. Bana kalırsa, “demokratik özerklik” kavramıyla dile getirilen son hedefte, bu tecrit politikasının yarattığı derin güvensizliğin payı vardır. Kürtler bu kadar tecrit edilmeselerdi, coğrafi sınıra dayalı bir çözüme kolay kolay ihtiyaç duymayacaklardı ve sorun “demokratik cumhuriyet” kavramı çerçevesinde çözüm yoluna girebilecekti. Ancak, bunun gerçekleşebilmesi için Kürtleri ve diğer kültürel varlıkları içeren kapsamlı bir bütünleşme programına ihtiyaç var dır. Oysa şimdiye kadar devlet katında böyle bir programın, bırakınız kendisini, niyetini bile göremedik. Buna son anayasa değişikliği paketi de dahil.
*
Kürtler ‘halkoylaması’ meselesinde de yalnızlaştırılıyor. Özgürlükçü ve sosyalist sol kesimlerin de katkısıyla. Bu kesimler boykot konusunda ya hiçbir şey söylem eyip habire ‘evet/hayır’ tartışıyorlar, ya boykotun mantığını anlamamış gibi yapıyorlar, ya da açıklamalarının sonunda, Kürtlerle sınırlı kalması kaydıyla boykota bir selam çakm akla yetiniyorlar.

Bu son tavrın anlamı, düpedüz, Kürtler açısından bakınca başka bir perspektifi, batı bölgelerinden bakınca başka bir perspektifi geçerli saymaktır. Tipik bir örnek için, DSİP Genel Başkanı Doğan Tarkan’ın, “Neden yetmez, neden evet?” başlıklı yazısına bakılabilir (8.8.2010 tarihli Radikal İki ). Tarkan bu yazısında hem Kürt sorununun Türkiye toplumu için belirleyiciliğinden söz ediyor, hem de boykotu yalnızca “Kürt bölgelerinde doğru” buluyor.
Kürt sorununun çözümü yalnızca Kürtlerin işi olabilirmiş gibi.

Peki, “dil, din, cins, ırk, etnik köken, inanç, yaş, bedensel farklılık vd” ayrımcılık türlerinin tümünde, ama tümünde kendimizi dolaysız muhatap saymadıkça yol alabilir miyiz?
*
‘Halkoylaması’ büyük ölçüde AKP’ye güven/sizlik oylamasına dönüşmüş durumda. Boykot oylarını da, “hayır” oylarını da hiç kimse “biz Anayasa’nın şu halinden memnunuz” biçiminde yorumlayamaz, çünkü bu konuda söz alan istisnasız herkes, yeniden yazılmış bir anayasa istediğini açıklamış durumda, AKP ve diğer evetçiler dahil. Ancak, mecliste grubu bulunan partilerden yine AKP dahil ve BDP hariç hiçbiri Kürtleri tecrit politikasından anayasal düzeyde vazgeçtiğinin net bir işaretini vermiş değil.

AKP, güvenoyu alamamış ya da yeterince alamamış bir hükümet durumuna düşme tehlikesi karşısında, “evet” için bütün gücüyle yükleniyor. Gelgelelim, kendisinin demokratlığına güvenilmesini sağlayabilecek taleplerin hiçbirini benimsemiyor. Bu partinin demokratikleşme dinamiğinin şimdiye kadar ortaya çıkan kısmında, kendi bekasını garantiye alacak önlemleri aşan bir perspektif genişliği göremedik. Bunun en açık göstergelerinden biri baraj meselesidir.

AKP, seçim barajına sıkı sıkıya yapıştı. Hak etmediği oyların üstünde oturmayı reva görüyor. Ve Kürt sorunu dahil yeniden en gerilere düşmek pahasına, demokratikleşmenin önüne baraj çekiyor. CHP’nin son atakları belki de bu gerilemeyi nihayet fark edip öne atılmak istemesiyle ilgilidir. Ya da öne atılıyor taklidi yapıp yerinde sayan pandomimcileri oynamasıyla.

Mesajı düzenleyen: Bob le Flambeur (04 Eylül 2010 02:41)

Bilim ile uğraşmanın en hoş yanlarından biri insanın tüm yaptıklarına akılcı ve gözlemlerle denetlenebilecek bir temel arama alışkanlığını edinmesidir.Bu arayış her zaman kolay olmayabilir ,ama her seferinde insana keyif ,ondan da önemli olarak ,tatmin hissi verir.

Bile Bile Dangalak Yerine Konmak İstemediğim için "Hayır"

Bugünlerde evden çıktığım zaman en çok konuşulan konu 12 Eylül referandumunda nasıl oy kullanılacağı.Beni tanıyan herkes "hayır" oyu kullanacağımdan emin.Bunu Akp karşıtı olmama bağlıyorlar.Ben herhangi bir "şeyin"(buna kişiler dahil) karşıtı olmanın akılsızca bir davranış şekli olacağını söylemekten bıktığım halde,temasa geldiklerimin ekserisi beni(herhalde ilkel kültürümüzün gereği)böyle algılıyor.

Onun için burada okuyucularıma niçin "hayır" oyu vereceğimi yazayım:Dangalak muamelesi görmekten bıktığım için.Türkiye'yi şu an elinde bulunduran güç vatandaşlara dangalak muamelesi yapıyor.Onları fakirleştirirken "bak nasıl zengileşiyorsunuz"diyor;onları yanlızlaştırırken tüm komşularımızla sıfır sorun yaşadığımızı anlatmaktan sıkılmıyor;eğitimimizi çökertirken , eğitimde olumlu bir devrim yaptığını her yerde söylemekten çekinmiyor ;milleti bölerken kardeşlik nutukları atıyor ; adaleti mafya düzeyine indirdikte sonra hukukun üstünlüğüne olan saygısını anlatmakla kalmıyor , bir de bunu bizim oyumuza sunuyor.Ama sıkıysa evet demeyin : O zaman sizi bertaraf etmekten bahsederken bir de sırıtarak bunun demokrasinin gereği olduğunu meydanlarda haykırıyor.Biz boynumuza geçireceğimiz kemendi onun eline verirken bir de sıkıp sıkmaması gerektiği konusunda fikir beyan edeceğiz:Ama sıkma dersek o zaman kemendi bırakıp kellemizi uçuracak.Bir halk bu tür muamele karşısında "Aman ne güzel yapıyorsun ,lütfen devam et.Hatta gel sen beni kazıklarken ,ben de sana bunun hesabının sorulamayacağı bir cennet hediye deyim"der mi?Biz bu kadar gabi miyiz?Yoksa şaşkınlıktan öyle mi olduk?

Sayın Hanefi Avcı bir kitap yazdı ve derhal kendisi hakkında inceleme başlatıldı.Elin adı sanı belli olmayan bir manyağı veya paralı ajanı ordumuz ,aydınlarımız hakkında ileri geri ,ipe sapa gelmez iddialar ortaya atıyor ,bunu yapanları arayıp bulmak yerine biz aydınlarımızı,ömürlerini bizim emniyetimizi sağlamakla geçirmiş komutanlarımızı hapse tıkmayı tercih eden bir sisteme adalet diye bakmaya devam ediyoruz.Evet komplo ,çete,darbe teşebbüsü olabilir ve bunları yapanların yakasına yapışacak bir adalet sisteminin olması da bir toplumu yöneten güçten beklenir.Ama ne hikmetse ,darbe yapacak tek merci olarak ordumuz belleniyor ve onun hakkındaki her dedikodu ,anında bir savcının ilgisini çekerek soruşturma ,hatta tutuklamalar zinciri oluşturuveriyor.Hukuk kişiden bağımsız güya ,ama aydın,komutan tutuklayan savcı ve hakimlerin sıradan tayinleri bile adalet bakanını toplantıları terkedecek kadar çileden çıkarıyor.Amma devletin onurlu bir emniyet müdürü "yahu şuraya bakın neler oluyor"dediği zaman ,bu sefer o savcılar onun ihbar ettiklerinin peşine düşmüyor ,bilakis devlet onun yakasına yapışıyor.Bir bakan çıkıyor diyor ki""efendim,varsayımlara göre bir kitap yazmış".Eh,aynı bakanın hükümeti deprem tehlikesini de herhalde benzer bir "varsayım" addettiği ve bilimde varsayımların rolünü anlayamadığı için tepki göstermemeyi tercih ediyor.Ama okyanus ötesinden bir delinin videolarında adı geçenleri içeri tıkmakta gösterdikleri telaş,tepki gösterme konusunda hiç de özürlü olmadıklarının ispatı.Tüm bunlarda bir kasıt ,belli bir hedefe yönelik icraat görmemek için insanın aptal olması lazım.Türkiye gerçekten böyle bir aptallar cenneti midir?

Memleket bir grup insanın güdümünde bir felakete gidiyor.O memleketin insanları da gazetelerde ,televizyonlara,kahvelerde ,evlerinde oturmuş,sanki her şey normal demokratik bir ülkede o veya bu uygar görüşün veya uygulamanın tercihi hakkındaymış gibi laf salatası yapıyor.Hani bu yangında onu söndürmeğe çalışmaktansa ortasında oturup sıcağın sağlığa olan yarar ve zararlarını tartışmaya benziyor.Ben boynumu yağlı kemende hem uzatıp hem de onu elinde tutandan lütfen sıkmasını rica edecek kadar dangalak değilim.Kemendi sıkabilirse sıksın ,ama ben kendi elimle ona o imkanı verecek kadar aklımı peynir ekmekle yemedim.Elimdeki verileri bir bilim insanı tavır ve becerisiyle gözden geçirdiğim zaman 12 Eylül'de kendimin ve toplumumun kurtuluşunu önüme tepsiyle gelen idam fermanının altına hayır damgasını vurmakta görüyorum.
Onların anlayacağı dilde de söyleyeyim:"la!"(Veya "no" mu deseydim?)

A. M. Celal Şengör

Kaynak:Cumhuriyet Gazetesi Bilim Teknoloji Eki
Sayı 1224

Mesajı düzenleyen: Bob le Flambeur (08 Eylül 2010 15:21)

Hürriyet - Yılmaz ÖZDİL

(Bu yazı yazarın yazdığı Vatan Gazetesi tarafından sansürlenerek yayınlanmamış, yazar tarafından Facebook sayfasında ve diğer yazılı basında yer almıştır.)

Hürriyet